கரை

பெயர் எல்லாக் காலமும் தமிழ் karai
  1. ஓரம்; ஆற்றின், கடலின் விளிம்பு bank, shore
  2. எல்லை; முடிவு limit, end
  3. (வினை) நீரில் உருகிக் கலத்தல்; உருகுதல்; அழிதல் to dissolve, melt
  4. ஆடையின் ஓரவேலைப்பாடு border of a cloth

Forms

கரைகள் கரைத்து கரைந்து கரைய கரையின் கரையும் கரையை

Pieces using this word — 6

Other words for the same sense

ஓரம்; ஆற்றின், கடலின் விளிம்பு bank, shore

வங்கி