சித்தப்பித்தன்
11 ஆகஸ்ட் 2026
வெளிப்புறச் சடங்கின்
வெற்றுப் படலங்கள் விலக,
உள்ளே உறையும்
உண்மையின் தரிசனம்!
கண்ணாடி முன் நின்று
கரைந்து போகும் பிம்பம்போல்,
அடையாளம் துறந்து
அப்பாலாய் விரியும் மாயம்.
வேண்டிக் கிடக்கும்
விழைவுகள் ஒழிய,
வேண்டாமையே வரமெனக்
கொள்ளும் அந்நிலை!
முட்டி மோதித் தேடிய
கடவுள் வடிவம்,
முற்றுமுழுதாக தன்னுள்
ஒளிர்ந்தறியும் விந்தை.
தன்னைக் கடந்து
தாணுவாய் விரியும்...
இந்த
பக்தியின் முக்தி!
தனிமையில்...
எந்தச் சொல்லையும் சொடுக்கினால் அதன் பொருள் தோன்றும்.
—
உங்கள் மதிப்பீடு:
இந்தச் செய்யுளை இணையத்தில் காண
தொடர்புடையவை
கவிதைகள்
அர்த்தமற்ற கவிதைகள்
சொற்களின் கோர்வையில்
சிக்காத ஒரு வெறுமை,
பொருட்களின் தேடலில்
சிதைந்து போகும் வரிகள்.
அதே தொகுப்பு
கவிதைகள்
கோரத்தின் அழகு
வெளியில் முற்றிய அழகை,
ஒழுங்கே பெற்றிருந்தாலும்...
அகத்தினுள் சிதிலமடைந்து கிடக்கும்
அகோர மனம்!
அதே தொகுப்பு
கவிதைகள்
நிழலின் பிம்பம்
எனதென்பதை இழந்த நொடியில்
நிஜம் தொலைத்த நிழலாய்!
சூரியன் தகிக்கும் வேளையில்,
தொடர்ந்த நீண்ட நிழல்...
அதே தொகுப்பு
கருத்துகள்
இன்னும் கருத்து எதுவும் இல்லை. முதல் கருத்து உங்களுடையதாக இருக்கட்டும்.