சித்தப்பித்தன்
11 ஆகஸ்ட் 2026
கண்ணீர்த் துளிகளை
கண்களுக்குள் சிறைவைத்து,
உதடுகளில் கட்டாயமாய்
பூக்க வைக்கும் பொய்நகை.
உள்ளே உடைந்தழும் இதயத்தின்
ஓலங்களை எவருமறியாமல்,
உலகத்தின் பார்வைக்காக
உடனுக்குடன் அணியும் முகமூடி.
கலங்கி நின்றால்
காலம் கேலி செய்யுமென்று,
ரணங்களின் மேல் தீட்டும்
வண்ணப் பூச்சு...
வலியின் உச்சத்தில்
துயரத்தை மென்று செரிக்கும்
ஒரு விசித்திரக் கலை...
இந்த
அழுகையின் சிரிப்பு!
வலியில்...
எந்தச் சொல்லையும் சொடுக்கினால் அதன் பொருள் தோன்றும்.
—
உங்கள் மதிப்பீடு:
இந்தச் செய்யுளை இணையத்தில் காண
தொடர்புடையவை
கவிதைகள்
அர்த்தமற்ற கவிதைகள்
சொற்களின் கோர்வையில்
சிக்காத ஒரு வெறுமை,
பொருட்களின் தேடலில்
சிதைந்து போகும் வரிகள்.
அதே தொகுப்பு
கவிதைகள்
கோரத்தின் அழகு
வெளியில் முற்றிய அழகை,
ஒழுங்கே பெற்றிருந்தாலும்...
அகத்தினுள் சிதிலமடைந்து கிடக்கும்
அகோர மனம்!
அதே தொகுப்பு
கவிதைகள்
நிழலின் பிம்பம்
எனதென்பதை இழந்த நொடியில்
நிஜம் தொலைத்த நிழலாய்!
சூரியன் தகிக்கும் வேளையில்,
தொடர்ந்த நீண்ட நிழல்...
அதே தொகுப்பு
கருத்துகள்
இன்னும் கருத்து எதுவும் இல்லை. முதல் கருத்து உங்களுடையதாக இருக்கட்டும்.