சித்தப்பித்தன்
11 August 2026
கண்ணீர்த் துளிகளை
கண்களுக்குள் சிறைவைத்து,
உதடுகளில் கட்டாயமாய்
பூக்க வைக்கும் பொய்நகை.
உள்ளே உடைந்தழும் இதயத்தின்
ஓலங்களை எவருமறியாமல்,
உலகத்தின் பார்வைக்காக
உடனுக்குடன் அணியும் முகமூடி.
கலங்கி நின்றால்
காலம் கேலி செய்யுமென்று,
ரணங்களின் மேல் தீட்டும்
வண்ணப் பூச்சு...
வலியின் உச்சத்தில்
துயரத்தை மென்று செரிக்கும்
ஒரு விசித்திரக் கலை...
இந்த
அழுகையின் சிரிப்பு!
வலியில்...
Click any word to see its meaning.
—
Your rating:
This verse online
Related
Kavithaigal
அர்த்தமற்ற கவிதைகள்
சொற்களின் கோர்வையில்
சிக்காத ஒரு வெறுமை,
பொருட்களின் தேடலில்
சிதைந்து போகும் வரிகள்.
Same collection
Kavithaigal
கோரத்தின் அழகு
வெளியில் முற்றிய அழகை,
ஒழுங்கே பெற்றிருந்தாலும்...
அகத்தினுள் சிதிலமடைந்து கிடக்கும்
அகோர மனம்!
Same collection
Kavithaigal
நிழலின் பிம்பம்
எனதென்பதை இழந்த நொடியில்
நிஜம் தொலைத்த நிழலாய்!
சூரியன் தகிக்கும் வேளையில்,
தொடர்ந்த நீண்ட நிழல்...
Same collection
Comments
No comments yet. Be the first.