தமிழ்ப் பித்தன்

சித்தன் யான் தமிழ்ப்பற்றாலே பித்தன் நான் இப்புவிக்கே: தனக்குள் இருக்கும் அறிவை உணர்ந்த 'சித்தனாக' தன்னைச் சொல்லிக்கொள்ளும் கவிஞர், தமிழ் மொழியின் மீதான தணியாத காதலால் இந்த உலகத்தின் கண்களுக்கு ஒரு 'பித்தனாக' (பைத்தியமாக) தெரிவதாகக் கூறுகிறார். உலகியல் ஆசைகளை விடுத்து தமிழுக்காகவே வாழும் அர்ப்பணிப்பு நிலையை இது குறிக்கிறது. அத்தன் அருளால் புண்ணியப்பன் வழியான்: 'அத்தன்' எனப்படும் எல்லாம் வல்ல இறைவனின் பெருங்கருணையாலும், நல்வினைகள் செய்த தந்தை அல்லது முன்னோர்களின் (புண்ணியப்பன்) அறவழியிலும் தான் நிலைதவறாமல் பயணிப்பதாகக் குறிப்பிடுகிறார். நித்தமும் என்னுயிரால் என்றும் வினையாற்ற: ஒவ்வொரு நாளும், தன் உடலில் உயிர் இருக்கும் வரை, இந்த உலகத்திற்கும் தமிழுக்கும் சிறந்த நற்செயல்களை (நல்வினைகளை) எவ்விதத் தடையுமின்றி இடைவிடாமல் செய்ய வேண்டும் என்ற தனது வாழ்நாள் லட்சியத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். சித்தமாய் வந்திப்பேன் இன்று: அந்த நற்செயல்களை ஆற்றுவதற்கு இன்று என் சித்தம் (மனம்) முழுமையாகத் தயாராகிவிட்டது. அந்தப் பணிகளைச் செவ்வனே செய்ய வேண்டி இன்று இறைவனை நான் வணங்கி நிற்கிறேன் (வந்தித்தல் = வணங்குதல் / துதித்தல்) எனப் பாடலை நிறைவு செய்கிறார்.