சித்தப்பித்தன்
11 August 2026
வெளிப்புறச் சடங்கின்
வெற்றுப் படலங்கள் விலக,
உள்ளே உறையும்
உண்மையின் தரிசனம்!
கண்ணாடி முன் நின்று
கரைந்து போகும் பிம்பம்போல்,
அடையாளம் துறந்து
அப்பாலாய் விரியும் மாயம்.
வேண்டிக் கிடக்கும்
விழைவுகள் ஒழிய,
வேண்டாமையே வரமெனக்
கொள்ளும் அந்நிலை!
முட்டி மோதித் தேடிய
கடவுள் வடிவம்,
முற்றுமுழுதாக தன்னுள்
ஒளிர்ந்தறியும் விந்தை.
தன்னைக் கடந்து
தாணுவாய் விரியும்...
இந்த
பக்தியின் முக்தி!
தனிமையில்...
Click any word to see its meaning.
—
Your rating:
This verse online
Related
Kavithaigal
அர்த்தமற்ற கவிதைகள்
சொற்களின் கோர்வையில்
சிக்காத ஒரு வெறுமை,
பொருட்களின் தேடலில்
சிதைந்து போகும் வரிகள்.
Same collection
Kavithaigal
கோரத்தின் அழகு
வெளியில் முற்றிய அழகை,
ஒழுங்கே பெற்றிருந்தாலும்...
அகத்தினுள் சிதிலமடைந்து கிடக்கும்
அகோர மனம்!
Same collection
Kavithaigal
நிழலின் பிம்பம்
எனதென்பதை இழந்த நொடியில்
நிஜம் தொலைத்த நிழலாய்!
சூரியன் தகிக்கும் வேளையில்,
தொடர்ந்த நீண்ட நிழல்...
Same collection
Comments
No comments yet. Be the first.