வெண்பா

38 முடிவுகள்

அழி
  1. சிவ-சீவ ஐக்கியம் : ஆதி நிலை - 1 அப்பன் சிவனருளால் ஆவனயாம் எவ்வுயிரும் செப்பரிய சோதித் திருவுருவே - செப்பினால் அவனன்றி நானில்லை நானின்றி ஈசன் புவனத்தில் இல்லை புரிந்து.
  2. சிவ-சீவ ஐக்கியம் - காப்புச் செய்யுள் சித்தம் சிவமாக்கிச் செப்பிடுமிந் நூல்தழைக்க நித்தமும் நமச்சி வாயநம - வித்தகமாய்ப் பித்தன் எனநின்று பேரின்பம் ஈந்துலகை உய்த்திடுவான் தாளே துணை.
  3. திருவருள் வெண்பா தீமை யழித்துச் செழுஞ்சமூ கங்காக்கும் தூயவடி வீசன் துணையாவான் — நேர்மையுடன் எந்நாளும் நல்வாழ்வு ஈந்தருளும் எம்பெருமான் பொன்னார் கழலே புகல்.
  4. சிவன் வெற்றி வெண்பா ஆல முண்டான் அடியாரைக் காத்திடவே காலனை யுதைத்துக் காய்ந்தானே — ஞாலத்து வெற்றி வடிவேலன் தந்தை விறல்சிவன் நற்றாள் தொழநமக் குண்டு.
  5. அறமெனும் பூப்பு திறம்பாடுங் காருண்யப் பூப்பினை யென்றும் அறம்போல் அகத்தில் அறிவோம் - நிறம்வாழப் பெண்ணாய் உதித்த பெருமையைப் போற்றிடவே மண்ணில் மிளிரும் வியப்பு.
  6. உணர்வுகளின் ஊசல் சிறப்புஆய்ப் பாயும் குருதியின் வேகத்தால் உறைந்த உணர்வுகள் ஊசலாம் - குறைவின்றி கள்ளமில் லாப்பெண்ணைக் கனிவாகக் காப்பதே தெள்ளிய மாந்தர் திறம்.
  7. பிறப்பின் மூலம் என்பார் பெரியோர் இதுபுனித இரத்தமென்று அன்பால் அகிலம் அகமகிழ - முன்பே பிறப்பிற்கும் மூலப் பெருமை இதுவே சிறப்பாய்ப் போற்றுதல் சிறப்பு.
  8. படைப்பின் இறைவி செயல்ஆல் உலகைச் செழிக்கவே செய்யும் இயற்கையின் அற்புதம் இஃதே - மயக்கத்தால் கல்லா மூடரைக் கடிந்தொதுக் கிப்புவியே எல்லாம் இறைவி என்பார்.
  9. கருப்பையின் விழிநீர் மகிழ்வுஆய்க் கருப்பை மகவைச் சுமக்கா இகழ்வில் விழிநீர் இதுவே - தகுதியாய்ப் பத்தாம் திங்களில் பச்சிளஞ் சேய்தர சுத்தமாய் ஆக்கும் செயல்.
  10. பழமையிருள் களைதல் அழகுஆன மெய்ப்பாட்டை அஞ்சிக் குறைகூறும் பழமை இருளைப் பகர்வோம் - முழக்கமிட்டு கட்டுப் படிகடந்து கன்னி வெளியேவா மட்டற்ற பூப்பு மகிழ்வு.
  11. கனிவுறு காப்பு மாண்புடைய பெண்ணை மதித்துந் தினமுமே காண்போம் கனிவாய்க் கருணையால் - பூண்நிறைந்த பொன்னான தேகம் பொலிவுபெற ஓய்வினை அந்நாளில் ஈதல் அழகு.
  12. உயிர்ப்பயிர் உழத்தி ஆவாள் உயிரை அளிக்கும் உழத்தியாய் காவாய் கருப்பை கசிந்தொழுக - நாளும் உதிரத்தைப் பாய்ச்சி உயிர்ப்பயிரை ஏந்தும் மதுர நிலமவள் மாண்பு.
  13. திங்கள் சுழற்சி பார்இல் நிலவு பவனிவரு தல்போல நாரியும் திங்கள் நடைபெறுவாள் - சீராய் உடலைப்பு துப்பித்து உன்னதப் பேற்றை அடையத் தயாரா வாள்.
  14. மலைநிகர் மங்கை பெருமைக் குரிய பெருநிகழ்வால் நெஞ்சில் உருவாகும் சோர்வை உடைப்பாள் - தருமமிகு வலியினைத் தாங்கி மலையென நிற்பாள் பொலிவோடு பெண்ணவள் பார்.
  15. கருவாக்கும் குருதி சீர்ஆன பூப்பைத் தீட்டென்று சொல்லியே ஊரார் ஒதுக்குதல் ஊனமே - நேராக மண்ணில் மழலை மலரக் கருவாகும் பெண்ணின் உதிரம் பெருமை.
  16. செந்நீர் மாண்பு திங்கள் சுழற்சியில் செந்நீர் வெளிவரல் மங்கையர் தேகத்து மாண்பாகும் - துங்க உயிர்களை மண்ணில் உதிக்கவே செய்யும் செயலது விந்தையின் சீர்.
  17. பேறுபெற்றவர் வாழ்வு மண்ணில் புகழோடு வானோர் நலம்பெற்று எண்ணும் பொருளும் இனிதுவாழ - நண்ணியே எல்லா வளமும் ஒருங்கே எழில்பெற இல்லறம் காணும் இனிது.
  18. இன்பம் முக்தி (நிம்மதி) எண்ணமெல்லாம் ஈசன் இணையடியில் வைத்துப் புண்ணியம் செய்தே புகுந்தின்பம் - நண்ணி அமைதி யடைந்து அகிலந் துறப்பதே சுமையற்ற முக்திச் சுகம்.
  19. நல்ல விதி (நல்வினை) முற்பகல் செய்த நல்வினையே முன்னேறி நற்பலன் நல்கும் நல்விதியாம் - எக்காலும் நன்மை பயக்கும் நறுமணம் போலே புன்மை அகற்றும் புகழ்.
  20. பொன் (தங்கம்) மங்கலச் சீரளிக்கும் மாண்புடைய பொன்னே தங்க நிகரெனத் தழைக்கும் - எங்குமே மதிப்பினைத் தந்து மனமகிழ்வு நல்கும் விதிப்பயனால் வாய்க்கும் விருந்து.
  21. வெற்றி (ஜெயம்) தொட்டனைத்தும் துலங்கத் தொடர்ந்தே வெற்றியும் கிட்டுமே நற்செயலால் கெம்பீர - மாகவே வெற்றித் திருமகள் விளையாடும் வீடென முற்றிலும் முற்றியே முந்து.
  22. நன்மக்கள் (பிள்ளைகள்) தந்தைக்கும் தாய்க்கும் தகுந்த புகழ்தந்து சிந்தை வியக்கும் நன்மக்கள் - முந்தையோர் செய்த தவம்வந் திணையுமிந்தப் புவியினில் உய்தி அளிக்கும் உயிர்.
  23. அழகு (பொலிவு) அகத்தின் அழகே அணிபெறத் தோன்றும் முகத்தின் பொலிவாய் முதிரும் - மிகத்தகுந்த கண்ணியமே மேனி கவினாய்ப் பொலிந்திடப் புண்ணியம் செய்தார்ப் பொருள்.
  24. தானியச் செல்வம் (உணவு) பசியெனும் தீயைப் பனிபோல் அணைக்கும் நசையறு தானியம் நல்கும் - இசைசேர உண்பார் மகிழ உலகளிக்க வல்லதே வண்பார் நிலத்தின் வளம்.
  25. பொருட்செல்வம் (செல்வம்) அறவழியில் ஈட்டும் அரும்பொருளே வாழ்வின் திறமான செல்வமாய்த் திகழும் - புறமே இரவாது வாழ்வளிக்கும் ஈடில்லா நிதியைப் பரவாப் புகழாய்ப் பணி.
  26. இளமை (உற்சாகம்) தளர்விலா ஊக்கம் தகுந்த இளமை ஒளிரும் முகத்தோடு உவகை - களங்கமில்லா உள்ளக் களிப்பே உயிர்ப்பாம் இளமையென வள்ளல் அன்னை வழங்கல்.
  27. ஆற்றல் (வலிமை) ஆற்றல் மிகுந்தே அகிலம் அதுவெல்ல போற்றும் புகழே பொலிந்திடும் - மாற்றமில்லா வீரம் விளைந்த விளைநிலமே கீர்த்தியாம் பேறெனவே கொள்வாய் பெரிது.
  28. ஆயுள் (நீண்ட வாழ்நாள்) பிணியில்லா மெய்யும் பெருகுமோர் ஆயுள் மணியெனவே காக்கும் மகிழ்வாம் - துணிந்து அறமே புரிந்து அகலிருள் நீக்கி நிறைவாழ்வு கொள்வார் நிலத்து.
  29. கல்வி (அறிவு) கற்றார் அறிவே கடல்சூழ் புவியாளும் பொற்றார் நிதியினும் பொலிவாம் - எற்றே அழிவில்லா மெய்ஞானம் அண்டத்துள் ஓங்கி வழித்துணை யாகும் மதி.
  30. துணிவு (தைரியம்) அஞ்சாமை கொண்டாரே ஆள்வார் புவியதனை வெஞ்சூழ் வினையனைத்தும் வேரறுக்கும் - நஞ்செனவே ஏறுநடை கொண்ட துணிவே எழிற்பெருஞ்சீர் பேறுகளுள் மிக்கதொரு பேறு.
  31. திண்மனம் (மன உறுதி) இடுக்கண் வருங்கால் இடர்நீக்கும் திண்மை நடுக்கமில் உள்ளம் நலம்சேர் - கொடுக்கின்ற திண்மனமே வாழ்வின் திருவாம் எனைத்தும் விண்மணக்கும் வெற்றியைத் தரும்.
  32. நற்பெயர் (பெருமை) ஒழுக்கம் உடைமை உயர்குலமாம் என்றும் வழுவா நற்பெயரே வாழ்வாம் - விழுமிய சீரே பெருமை திருந்தும் உலகினில் பேரே புகழாய்ப் பெரும்.
  33. புகழ் (கீர்த்தி) திக்கெட்டும் போற்றும் திருவார் புகழுண்டேல் எக்காலும் அழியா இளமையாம் - தக்கார் நலம்வாழச் செய்யும் நறுமணம் போலப் புலவர் புகழும் புகழ்.
  34. 16 செல்வங்கள் துணிவுகல்வி ஆயுள்அடல் தோய்ந்தபுகழ் கீர்த்தி அணியிளமை திண்மனம்நேர் அத்தம் - மணிதானியம் அழகுநன் மக்கள்வெற்றி நல்விதிபொன் இன்பம் பதினாறு பேறும் பெறு.
  35. தோழமைத் துணையாக சிவன் நெஞ்சில் குடிபுகுந்த நேசத் தனித்துணையே அஞ்சல் எனவபயம் தந்துமே—நெஞ்சாரக் கண்போல் எனைக்வாழ்த்திக் காக்குமே எப்போதும் நண்பனாம் ஈசன் நமக்கு!
  36. அறியாமை நீங்குதல் நீல விடம்உண்ட நிர்மலனைக் காளத்தியான் ஆல நிழலமர்ந்த அண்ணலை — ஞாலத்து அன்போடு போற்றித் துதிப்பார்க்கு வல்வினைகள் முன்போல நில்லா முறிந்து.
  37. இறைவனின் பெருமை ஆதியும் அந்தமும் இல்லா அருட்பெருஞ்சோதி பாதி உமையாளோடும் பங்கினனாய் — வேதியனாய் நெற்றிக்கண் காட்டி வினைதீர்க்கும் ஈசனைநாம் பற்றிடவே தீரும் பிணி.
  38. வெண்பா எண்ணிதயத் துள்ளே இனிக்கும் இறைவனவன் கண்ணிமைப்போல் காக்கும் கழலடியான் — மண்ணுலகில் ஈடில்லா அன்பு நிறைத்தென்னை ஆட்கொண்டான் நாடறியா என்னப்பன் ஈசன்.